Leden van BBK, Ataglance en de Fart Farmers
vormen samen Point At Others. Ik was
nooit zo te spreken over die eerdere bands, dus
hooggespannen verwachtingen waren er niet. Deze
mini-cd verbaasde me echter. Strak is het niet, een
beetje rommelig hier en daar, maar ik hoor wel
potentieel; de zang van Bram komt in deze band veel
beter tot zijn recht dan bij Ataglance. Het blijft
geen hoogvlieger, maar in combinatie met het tempo
en de aardige riffs komt de band lekker agressief
uit de hoek vliegen. Het klinkt als een mixje van
Paint It Black en American Nightmare. Aan die bands
kan Point At Others natuurlijk nog lang niet tippen,
maar met genoeg schaven aan de nummers moeten deze
boys toch verder komen.
